Reisverslagen .......wie schrijft een verslag ??
U kunt een reisverslag mailen naar:       jacksnel@ssen-spenzwolle.nl
Vorige pagina
Copyright © 2010 by
"Seniorencie Zwolle"

Vorige pagina
Vorige pagina
Vorige pagina
Vorige pagina
Gezinsdag/oma- en opadag: samen naar Ouwehands Dierenpark in Rhenen op zaterdag 20 mei 2017

Wat had ik me er op verheugd. Een dagje Ouwehands Dierenpark aandoen, samen met deelnemers van ActiviteitenCommissie Essent, Regio Zwolle. Misschien wel hand in hand naar de op 11 april jongstleden aangekomen Panda’s, met de namen WU WEN en XING YA.
Hoe je het uitspreekt weet ik niet. Het lijkt me dat Wu het meisje is en Xing het jongetje, maar ja, ik ken wel die chinees van de hoek, maar daar kan ik gewoon in m’n dialect terecht.
Of hij me verstaat weet ik niet, maar begrijpen doet hij het wel!
Afijn, Wu en Xing zijn er, maar zaten nog steeds bij te komen van hun vlucht naar Nederland. Wat de Panda’s doen weet ik niet, misschien zijn ze Nederlandse woorden aan het instuderen, zoals elke “nieuwkomer” in Nederland moet doen! Hoe zou bamboe heten in het chinees? Nou, zo heet het:
竹子, gemakshalve zeg ik maar 117 of twee windmolens en een klein beetje meer.
Toch moet ik zeggen: we hebben helaas de Panda’s niet gezien, nog geen glimp van ze kunnen opvangen.
Jammer voor ons. Nu moet er een andere dag voor mijzelf worden gepland, zodat ik ze alsnog kan fotograferen..
Toch was het een feestje, die dag, de 20e mei jongstleden.
Het weer was niet echt zonnig, hoewel, af en toe kwam het zonnetje achter een wolkje tevoorschijn, maar het was wel een waterig zonnetje.
Toch kan je binnen en buiten genieten van alle moois wat dit dierenpark te bieden heeft.
Wat te doen bij een heuse hoosbui, dat boven Ouwehands losbarstte? Gewoon een dak boven je hoofd zoeken.
Maar over het algemeen was het droogjes.
Die vissenbakken vond ik prachtig, met name de Anemoonvis, de beren waren lui, de amurtijger liep wat nerveus heen en weer, de Hyacinth Ara hing op z’n kop en zo kan ik nog wel even doorgaan.
Ik heb genoten van al die dieren achter de hekken en in kooien.
Sylvia, wanneer gaan we weer….. en eh, nog bedankt voor deze gezellig zaterdag, en ook nog bedankt voor de snacks en natje!
Ik ga volgende jaar zeker weer mee.

Martin Borkent ©
Deventer, 6 juli 2017
Gezinsdag Ouwehands Dierenpark zaterdag 20 mei 2017
Fiets 7daagse Inntal-Passau Duitsland 2017
Al fietsend langs “kolkende” watertjes: Inn, Donau en Rot

Mocht van het bestuur mee met een 7-daagse fietsreis van 10 tot en met 16 juli 2017.
Omdat ik van mopperen houd, begin ik maar vast, want het was een lange zit in de bus. Maar goed, éénmaal op de plaats van bestemming aangekomen, maakt het mooie, warme weer alles goed.
Laten we eerlijk zijn: van een lange tijd fietsen op een hard zadel, daar krijg je het toch van aan je kont? Daar houd ik echt niet van. Ik heb het geweten hoor: van de ene bil wippend naar de andere. Nu nog voel ik de geseling van zadelpijniging. Voorlopig blijft mijn fiets in de schuur en ga wel - als het nodig is - met de auto.
’s Morgens een blije zon, soms achter een wolkje, maar de temperaturen voelden geweldig. Dan denk je, dat je moet oppassen voor verbrandingsverschijnselen of aan het oplopen van een heuse zonnesteek. Ik had mooi een pet op m’n kop en geen steek, dus, mij zal dat niet zo gauw overkomen.
Eerst een hapje eten en daarna naar de kamer, de koffer uitpakken, dan slapen, want de volgende ochtend moeten we fris en fruitig aan het ontbijt. Prima ontbeten, de hele week! ’s Avonds trouwens, smaakte het diner ook heerlijk!
De eerste fietsochtend, om 09.00 uur naar de aanhanger, waar chauffeur Leonhard en fietsbegeleider Marcel ons al stonden op te wachten, zodat we onze (huur)fietsen in ontvangst konden nemen. De eerste tocht, van een reeks van vijf. Opgewekt ga je met de groep op weg. De route van deze dag was via de Inntalradweg (Oostenrijkse zijde) naar Passau en terug via de Römerradweg (Duitse kant) naar Neuhaus am Inn.
Mooie wegen soms gebruik makend van de hulpmotor op m’n fiets. Soms ook val je met de neus in de boter wanneer je op je weg tegen een heuse “berg” in het bos aanrijdt. Zoiets overkomt je gewoon, maar zelfs met een goede elektrische ondersteuning red je het niet. Dus werd het een stukje lopen. Maar we zijn er gekomen.
Na terugkomst in het hotel een fris of biertje gepakt. Heerlijk bij dat warme weer.
’s Anderendaags hetzelfde ritueel in de morgentijd: douchen, drogen, tandjes poetsen, pilletje voor ditjes en datjes, aankleden en dan naar de ontbijtzaal, want om 09.00 uur was het weer tijd om te vertrekken.
De tocht ging nu langs de Rottal-Radweg tot Pfarrkirchen, een mooie tocht. Weinig spektakel met stijgingen en/of afdalingen. Alleen had ik een swingende ketting, maar dankzij Frans vakkundig verholpen.
De verrassing was voor de avond een boottocht over de Inn, met accordeonmuziek en zang van Gosse. Ook de polonaise kwam voor rekening van Gosse!
De dag daarop met de bus naar Passau, om een fietstocht te maken naar Schlögen. Deze weg was zeer goed te doen.
Het fietspad langs de Donau was prima te berijden met af en toe een klein klauterig klimmetje, maar niet om over naar huis te schrijven. Twee ponten hebben we moeten nemen; met z’n allen in de boot dus. Met de bus terug naar het hotel. De fietsen bleven achter, alleen de huurfietsen gingen terug in de aanhanger.
De één na laatste fietsdag vertrokken we vanaf Schlögen naar Wilhering. Met de bus nogmaals over de B136 gereden met mooie uitzichtpunten over de Donau. Je vraagt je wel af, waar de Blauwe Donau is. Dat, wat ik gezien heb, was groenachtige gekleurd stromend water. Jammer dat een deel van de weg afgesloten was. Noodgedwongen met twee ponten over. Ook deze fietspaden waren vrij steilloos, maar met prachtige uitkijkjes.
Zo af en toe ’s avonds naar Schärding (O) gelopen voor het proeven van een lekker biertje of een Oostenrijks wijntje en vrijdagavond nog geprobeerd naar een Italiaanse band te luisteren op de “Marktplatz” maar door het “slechte” weer was afgelast. Wel lekker buiten gezeten, zonder regen, hagel of wind….!
Dan kom je er achter, dat je laatste fietsdag is aangebroken. Vanaf het hotel ging het richting Bad Füssing om daarna terug te rijden naar het hotel. Onderweg in Obernberg (O) een kopje koffie gedronken en de lunch gebruikt in Reichersberg (O). Daar nog wel een vrij zware klim gehad, maar mocht de pret niet drukken.
Zo zie je maar, we zijn de dagen goed doorgekomen. Geen regen van betekenis gehad. Zo hier en daar een schrammetje opgelopen, maar daar waren pleisters goed voor. Eén keer met een patiënt het ziekenhuis aangedaan, maar, na wat hechtingen, was de pijn gauw geleden
Op de allerlaatste dag hesen we ons rond 07.00 uur in de bus en reed Leonhard terug naar Nederland. Een vlotte reis. Na het diner in Isselburg te hebben genuttigd, werden de organisatoren Gosse, Klaas en Martin door de deelnemers in het zonnetje gezet, maar ook Leonhard en Marcel kregen een lekker drankje mee naar huis. Na het kopje koffie, reden we onze laatste etappe richting Zwolle.
Bedankt allemaal. Het was een prachtig opvallend gezelschap en bovendien ontzettend gezellig onder elkaar.
Hopelijk tot een volgende fietsreis in 2018.

Martin Borkent©
Deventer, 24 juli 2017
Fietsen Terschelling  september 2017
Een actief dagje fietsen over het Waddeneiland Terschelling op woensdag 6 september 2017

Mijn droomwereld: “op mien fietse nöör Terschelling”, spatte uiteen, toen de wekker van zich liet horen. Oh ja, vroeg uit de veren, want de reis van de AC gaat vandaag richting Terschelling om een dagje te fietsen.
Mien Mientjen wakker geschud, want die kan vanaf nu ook mee op onze AC-reisjes. “Goeienmärgen deerntjen, ie’j mot d’r uut, want wie goat vandage fietsen op ’t eiland Terschelling”, sprak ik haar toe in mijn liefste bewoordingen!
Ze sputterde nog wat tegen, stond op ging zich douchen, aankleden en een tiedjen later, hup, de auto in en dan op weg naar Zwolle.
Op de dijk begon ‘t te regenen. Niet veel, maar je kon er op de fiets nog best een natte broek aan overhouden.
“Wordt een mooie fietsdag”, sliste ik tussen de lippen door. Hoe dichter bij Zwolle, hoe minder regendruppels de ruitenwissers van mijn voorruit verjoegen. In Zwolle werden we opgewacht door Gosse en Jan. Door één van hen afgeturfd als zijnde aanwezig, konden we, na ontvangst van een lunchpakket, plaats nemen in de bus.
Op de veerboot een kopje koffie gedronken met appeltaart en een toefje krulslagroom erop. Dan naar het dek gelopen om achter op de boot, samen met Bob, te kijken naar de zeehonden, die we niet konden ontwaren.
De contouren van het eiland tekende zich steeds beter af. Ook Vlieland was redelijk door de dampige lucht er omheen te zien.
Aangekomen in de haven van West-Terschelling eerst naar de fietsenboer Zeelen om er een mooie fiets in ontvangst te nemen.
We konden vertrekken en reden in oostelijke richting, maar wel langs het wad. Prachtig uitzicht met wat donkere bewolking boven eiland en zee met een waterig zonnetje. Het was droog. In de verte zag je de regen neerdalen op het wad.  Grimmig misschien, maar ver van ons vandaan!
In Midsland zijn we afgestapt en hebben in het winkelstraatje Oosterburen gewandeld en winkels bekeken, een plekje gezocht op een terras, onder een grote parasol, want het begon te regenen. Een goeie bui, voor de late kikvors. Het geroffel van de drups op het doek verstomde en stapten we op onze fietsen.
Moe van de regen, moe van het trappen en moe in de benen om vechtend tegen de wind de strijd te beslechten ga ik op een bankje zitten. Zittend op dat natte bankje, kijk ik over de Noordzee. De meeuwen schreeuwen en scheren rakelings over m’n kale kop. Trek de muts flink over m’n oren, want deze krijgen het koud.
Geschiedenis is niet mijn sterkste kant, maar trekt wel steeds mijn aandacht en vaak ook, wil ik iets weten over waar ik ben.
De oogleden laten er geen gras over groeien en ik beland in het jaar 1296. Er woedt een hevige storm. Het lijkt wel op vandaag. Gevoelsmatig hoor!
Het zeewater beukt tegen de zandwallen van de Nederlandse kust, ze breken en de waddeneilanden zijn een feit. In de dertiende eeuw laten de eerste Terschellingers van zich horen. Wat een getoeter in mijn linker oor. Deze mensen leefden van wat het land en zee hen bracht. De walvisvaart, de eendenkooien en zelfs de zeehondenjacht hoorde daar toen bij. Langzamerhand werd Terschelling een belangrijke doorvoerroute voor handelsvloten. Zo belangrijk, dat er om gevochten werd. Dit leidde in 1666 tot een brand, dat het dorp West-Terschelling grotendeels in de as legde.
Weer getoeter, maar nu in mijn rechter oor! Ik word wakker uit mijn gepeins en mien Mientjen gebaart om op de fiets te stappen. Helaas, we moeten verder, anders komen we nog te laat bij de veerboot terug.
Nog een stukje langs de Noordzeekust en langs het enige bos, dat Terschelling heeft, gefietst en als we terug zijn in het dorp, de fietsen bij Zeelen afgegeven. Nog even de winkelstraat in om daarna op tijd terug te zijn in de haven om op de veerboot te stappen.
Hier stond een heerlijk buffet op ons te wachten.
Het was weer eens een grandioze, vochtige dag, maar vol vermaak en redelijk fietsweer.
Gosse, Jan, hartstikke senk joe voor deze fietsrijke dag op één van onze mooie waddeneilanden, Terschelling genoemd.

Martin Borkent©
Deventer, 20 november 2017
U kunt een reisverslag kiezen door op het onderwerp te klikken
Taptoe Rotterdam  september 2017
Taptoe Rotterdam, zaterdag 30 september 2017

Taptoe Rotterdam is een jaarlijks terugkerend evenement, waaraan militaire orkesten, zowel nationaal als internationaal, deelnemen.
Het thema voor 2017 is Patchwork. Patchwork is een internationaal programma waarin onze militaire orkesten samenwerken met buitenlandse orkesten en gastartiesten. Men laat talenten samenwerken in plaats van ze apart te programmeren. Resultaat is een unieke taptoe met showblokken, dat nergens anders te zien is.
Dit jaar konden we kennismaken met de Latvian Army Band en Das Musikkorps der Bundeswehr uit Siegburg en de Military Skills and Drills. Ook waren de Pipers (doedelzakken) goed vertegenwoordigd; deze mensen kwamen uit Nederland, maar brachten en stukje vakwerk ten gehore.
Professionele musici spelen van marsmuziek tot pop. Vanaf de tribune ziet het publiek prachtige figuren. Dit jaar staat de klarinet in de belangstelling. Spectaculaire optredens werden afgewisseld met militaire tradities. Ook dansgroepen namen deel aan dit jaarlijks terugkerend evenement, evenals een zanger, begeleid door de Nederlandse militaire kapel.
De Ode aan Veteranen en de Grande Finale met 5 sterren was eveneens spectaculair te noemen.
Een groep mannen en vrouwen, die op enigerlei wijze gewond/invalide zijn geraakt tijdens een missie, namen deze middag ook deel en lieten zien, hoe zij vandaag de dag midden in het leven staan en niet bij de pakken zijn gaan zitten en te kniesoren. Zij gaven een beeld, hoe zij dagelijks trainen en touwladers beklommen en over schuttingen konden klimmen, uiteraard met wat hulp van lotgenoten. Ontroerend!
Persoonlijk vond ik de militaire muziek wat mat. Dit neemt echter niet weg, dat dit evenement op hoog niveau staat.
Ik ga zeker naar de Taptoe 2018; kaarten heb ik al.

Martin Borkent©
Deventer, 20 november 2017
Feestavond 80 jr jubileum 10 november 2017
AC: 80 jaar en nog zo jong, weet menigeen in feeststemming te brengen op 10 november 2017!

80 Jaar, een oude dame of heer? De getallen 8 en 0, samengevoegd tot 80 en qua leeftijd, zegt al genoeg.
De één ziet er oud uit, een ander is nog zo fit als een waterhoentje.
Wat mij opviel tijdens de feestavond in het kader van het 80-jarig bestaan van onze ActiviteitenCommissie, was, dat er veel jongeren waren, maar ook veel oud-gedienden.
Oud-medewerkers, die al zijn gaan werken onder de IJsselcentrale, later IJsselmij, weer later bij de EDON en destijds mee overgingen naar de huidige werkgever Essent.
Daarna kwam Essent in de verkoopetalage te staan en nu is RWE-Duitsland eigenaar. Jammer dat provincies en gemeenten zoveel geld hebben verdiend aan deze verkoop.
Overigens zeggen mijn gedachten, het jammer te vinden dat Nederland praktisch alles in de uitverkoop gooit en de beste bedrijven zonder al te veel moeite van de hand weet te doen aan “buitenlanders”.
Door al die opkopen, samenvoegingen en fusies (of hoe men dit ook wil noemen) van al die regionale bedrijven heeft de huidige ActiviteitenCommissie goed weten te laveren en heeft het kunnen groeien tot een zeer levendige regio, binnen de Stichting Senioren Noord (SSEN). Veel activiteiten hebben de revue al gepasseerd, velen zullen hopelijk volgen! Vandaag de dag weet het bestuur de deelnemers nog steeds te interesseren mee te doen aan de aangeboden activiteiten.
Bij activiteiten zie je meestal dezelfde gezichten, maar deze vrijdagavond, de 10e november 2017 viel mij op, dat er ook deelnemers aanwezig waren, die ik nog niet vaak of zelfs nooit aan een activiteit heb zien deelnemen.
Hieruit trek ik - weliswaar voorzichtig - de conclusie, dat het bestuur goed werk verricht en voor elk wat wils tracht te organiseren. Een geslaagde uitdaging, zal ik maar zeggen.
Een jubileum staat natuurlijk niet op zich. Eerlijk is eerlijk. Een ander onderdeel van de voormalige IJsselcentrale/IJsselmij is de Twentegroep (Hengelo). Deze groep heeft dit jaar hun 90e verjaardag gevierd en wel op 18 november jongstleden. Gelukkig: zo oud zijn wij nu ook weer niet!!
Twente heeft dus ook aandacht geschonken aan deze, toch wel bijzondere mijlpaal.
Even naar onze tachtigjarige. Het was een bijzondere gezellige drukte bij Urbana in Zwolle.
Na eerst een kopje koffie te hebben gedronken met een lekker Petit Fourtje nam Klaas Bosman het woord.
In vogelvlucht nam hij de 80 jaren door. Mede aan de hand van het jubileumboek PV van PV Zwolle 50 jaar en PV Hengelo 60 jaar van de voormalige personeelsverenigingen (uitgegeven omstreeks november 1987), kon de voorzitter een ruimhartig verhaal over het verleden vertellen. zoals gezegd, in vogelvlucht!
Maar ook de toekomst werd nog even aangekaart. Hoewel, veel (nieuwe) Essenters komen er niet meer bij. Wel nemen meer Enexis-werknemers deel aan onze activiteiten. Maar ook de Enexis-senioren weten de weg te vinden naar onze AC.
En dan de verdere avond. Iedereen was in de gelegenheid met oud-collega’s een babbeltje te maken. Om 21.00 uur werd het koud/warm buffet geopend, waarvan gretig gebruik werd gemaakt.
De band Men in Music speelde in de ene zaal; in een andere zat sneltekenaar Thijs Wessels karikaturen te tekenen van de aanwezigen. Veel deelnemers hebben zijn tekentalent weten te waarderen door een overeenkomstige karikatuurtekening van zichzelf te laten maken. We hebben van een enkeling een paar mooie fotootjes gemaakt en kunt u bekijken op onze website:
www.ssen-spenzwolle.nl. Niet iedereen, die werd gefotografeerd is in onze web-album opgenomen, maar zullen worden opgenomen in ons jaaroverzicht, dat wordt geprojecteerd op onze nieuwjaarsbijeenkomst op 3 januari 2018.
Een dansje op z’n tijd is nooit weg. Het is feest, dus hoort dat er bij.
Om ongeveer 23.30 uur keerden veel deelnemers weer huiswaarts.
Het AC-bestuur bleef achter, maar met een mooi gevoel, dat de aanwezigen van deze avond hebben genoten.
Wij verwelkomen het vertrouwen dat deelnemers in onze AC hebben en gaan er volgend jaar weer met vol elan tegen aan om u een zo breed mogelijk scala aan activiteiten aan te bieden.
Laten we eerlijk zijn, niet alles kan en de prijs is daar ook een beetje debet aan. Maar als wij niets doen, dan rest ons een zachte dood en dat willen we koste wat kost vermijden.
Nogmaals: heel hartelijk dank voor uw vertrouwen in onze
ACTIVITEITENCOMMISSIE Regio Zwolle.

Martin Borkent©
Deventer, 23 november 2017
Vorige pagina
Vorige pagina
Vorige pagina
Heerlijk dagje Beekse Bergen, Hilvarenbeek

Een dagje uit met kinderen, moeders, vaders, oma en opa en hun kleinkinderen. Inderdaad deden we dat op zaterdag 16 juni jongstleden met 29 volwassenen en 19 kinderen.
Wel een eindje rijden met de bus, maar binnen twee uur waren we bij de Beekse Bergen.
Ons doel was, een bussafari maken met een Ranger en natuurlijk het park bekijken.
Eerst maar eens het park in. Om 13.00 uur moesten we op het parkeerterrein, waar onze bus stond, aanwezig zijn. Bijna iedereen was op tijd. De Ranger, ze heette Daniek, heeft veel verteld over de wilde dieren, die in de Beekse Bergen verblijven. Ook kon iedereen, die dat wilde, vragen stellen. Daarvan werd door velen dankbaar gebruik gemaakt. Met name door de aanwezige jongeren kreeg Daniek nogal wat vragen te beantwoorden.
Een vraag bijvoorbeeld werd gesteld waarom een giraffe zo’n lange nek heeft. Nou, heel simpel, omdat ze graag blaadjes uit hoge bomen eten. Nubische giraffen eten bladeren en twijgen. Het liefst van de Acacia-boom, die doorns heeft van vijf centimeter lang. Hun mond en lippen zijn bedekt met een eeltlaag, waardoor ze de stekels niet voelen. Met hun lange tong (wel meer dan 40 centimeter lang) kunnen ze ook in hun neus en oren pulken. Omdat de mannetjes wel eens willen vechten, kunnen ze elkaar met hun kop en lange nek goed raken. Zo staan ze elkaar dus ook niet op de hoeven!
Maar ook andere wilde dieren hebben we gezien. De leeuwen zijn zo lui, dat deze niet eens op- of omkeken toen de bus naderde. Waarschijnlijk geen trek meer! We hebben onder meer jachtluipaarden, amoertijgers, witte neushoorns, olifanten, een blauwe gnoe en een nog zeldzaam dier: de Adax gezien. Dit dier, waarvan er nog minder dan 300 in de natuur leven, eet vooral woestijngras en soms bladeren. Om genoeg eten te vinden moeten ze vaak ver lopen. Van alle antilopen is de Adax het best aangepast aan het leven in de woestijn. Ze kunnen bijna hun hele leven zonder water te drinken. In hun eten zit genoeg vocht om te overleven. Mooi hè?
En als je niet op safari gaat met auto of bus, kan je nog gewoon wandelend langs allerlei hokken lopen.
Tijdens je wandeling heb je kunnen zien, bijvoorbeeld een kuifmangabey (een soort aap met lange staart): zij praten met elkaar middels hun kuif. Mooi man. Moeten we binnen het AC-bestuur ook eens proberen. Eeehh, tja, da’s wel moeilijk, want 4 bestuursleden hebben een kalende kop….!
Wat liepen er veel dieren rond, niet dan? Hebben jullie ook gezien een lippenbeer, Kaapse buffels, een broedende struisvogel en een Okapi, wat had die een mooi achterwerk, zeg!
Sommigen onder jullie hebben ook nog een bootsafari gemaakt: cool hoor!
Natuurlijk kunnen we alle dieren hier wel opnoemen, maar leuker is, om ze ook te kunnen zien.
Wij hebben dat gedaan, met heel veel plezier en voor zover ik heb gehoord, hebben jullie allemaal genoten van dit uitstapje.
Bedankt dat jullie er weer bij waren en tot volgend jaar!
Sylvia, ook bedankt dat ik weer met je mee mocht.

Martin Borkent ©
Deventer, 17 juni 2018

Beekse Bergen 16 juni 2018
Gezinsdag Ouwehands Dierenpark zaterdag 20 mei 2017
Op naar Aviodrome en Batavialand

Het vakantiegevoel begint al op weg naar Aviodrome in Lelystad op zaterdag 30 maart 2019.
Zeg nu zelf, op weg naar het vliegveld Lelystad, waar misschien te zijner tijd vliegtuigjes opstijgen om vakantiegangers naar hun bestemming te brengen.

De AC had op de agenda staan een bezoek aan Luchtvaart en Themapark Aviodrome. Het was onderweg niet echt druk, zodat de groep van 30 man om iets voor tienen bij de ingang werd uitgelaten.
Jack regelde het één en ander bij de ingang en de deelnemers met een museumkaart konden de kaart laten scannen.
Allereerst een bakje koffie met appelpunt, daarna werd de groep in twee groepjes gesplitst.
De ene groep ging met gids Cohen mee en de andere met gids Timmer.
De groepen gingen onderweg en er werd veel verhaald over de daar geparkeerde vliegtuigen van onder meer Fokker.
We begonnen bij het begin, bij de heteluchtballon. Het eerste vliegend object, waarin mensen konden worden vervoerd in een mandje.
Anthony Fokker ontwikkelde in Duitsland in 1910 zijn eerste vliegtuig en bouwde de Fokker Spin. De allereerste Spin werd echter eind 1910 door een mede-student vernield toen deze ermee tegen een boom reed. Ook de tweede Spin werd door deze student in de soep gevlogen. Hierna werden er nog veel toestellen van dit type door Fokker gebouwd. Het vliegtuig dankte zijn naam ‘Spin’ aan de veelvuldig gebruikte bedrading die het vliegtuig wel op een spinnenweb deed lijken.
Daarna bouwde hij voor de Duitse luchtmacht het eerste jachtvliegtuig. Deze driedekker was een jachtvliegtuig uit de Eerste Wereldoorlog, in Duitsland gebouwd. Het Duitse leger bestelde in 1917 deze Dr-I ‘Dreidecker’, als tegenhanger van de succesvolle Britse Sopwith driedekker. Het vliegtuig was niet snel, maar door de korte vleugels uiterst wendbaar en het kon snel klimmen. Om de vijand te kunnen beschieten, ontwikkelde Fokker een ingenieus synchronisatiesysteem, waarbij het vuren door de mitrailleurs werd onderbroken als de (draaiende) propellerbladen zich recht voor de mitrailleurs bevonden.
Leuk om even bij stil te staan: Met zijn derde Spin vloog Anthony Fokker in 1911 rond de Sint Bavokerk in Haarlem en hierdoor werd hij op slag beroemd. Men vond het gevaarlijk om boven bebouwing te vliegen, maar Fokker durfde het aan.
Nog een weetje: op 20 april 1918 behaalde Manfred von Richthofen in de Fokker Dr-1 Driedekker zijn 80ste overwinning in een luchtgevecht. De adellijke Von Richthofen had zijn driedekker rood geschilderd en dat leverde hem de bijnaam ‘De Rode Baron’ op.
2 Vliegmachines en nu al veel te weten gekomen. Als u niet mee bent geweest, dan heeft u wat gemist!!

Over deze vliegtuigen kregen we mooie verhalen te horen: Boeing 747 Jumbo Jet, Douglas DC-2 (de Uiver), Lockheed Constellation, de DC-3 (Doornroosje), Spyker V.2, Nieuport 11 C1, Junkers 52, Fokker F27 Friendship, Fokker 100 en nog veel meer, ook buiten op het terrein staan de nodige “luchtvaartkastelen”.

Ter afsluiting: van een heerlijke lunch genoten in de kantine van Aviodrome.

Hierna op weg naar de Batavialand, naar de werf, waar een replica van de Batavia (het schip van de V.O.C.)  is gebouwd.
De Stichting Erfgoedpark Batavialand heeft ten doel: “de oprichting, de instandhouding en de exploitatie van een erfgoedpark waarin de historie en de karakteristieken van Nederland, levend op de grens van land en water, op allerlei wijzen worden verbeeld, beschreven en tentoongesteld”.
Een mooie beschrijving en moet zeggen, van wat we gezien hebben, dat dit een stukje realiteit is.
Het schip lag er mooi bij, heerlijk met de “onderbuik” kabbelend op het water. De dame die over deze replica het verhaal deed, deed dat erg leuk. we zijn bovendeks geweest, en nog in 2 onderlagen. In sommige delen konden we amper staan, dus was het opletten, geen splinter in je hoofd te krijgen, want die balken waren knetterhard.
Het was een bijzondere ervaring, wat een schuit, wat een masten en tuigages, eigenlijk niet te beschrijven zo mooi.
Nu heb ik een tijdje geleden in de krant gelezen, dat de Batavia uit het water wordt getild en tentoongesteld gaat worden op land. Dit, om verrotting tegen te gaan, want de Batavia heeft dringend een opknapbeurt nodig.
Ook de werf krijgt een vorm van renovatie te verwerken. Veel succes gewenst.

Jack, een zeer leuke dag, hoewel het aantal deelnemers wel een ietsje meer had mogen zijn.


Martin Borkent©
Deventer, 7 april 2019
Aviodrome en Bataviawerf maart 2019
Kerstmarkt Münster, zaterdag 7 december 2019

Niet te vroeg, maar ook niet te laat uit bed.
Het regende. Tsja, ik kan natuurlijk Sylvia bellen dat ik vandaag niet ga….., misschien morgen?
“Nee,” zegt m’n eegaatje resoluut, “märgen kan gienens, dan is ’t zundag en de busse kump zoaterdag, vandage dus. D’r uut,  ankléjen en opskčten

en noe vädder gien genööl!”
As mien “hekse” zo begint kan’k bèteder mien mond möör holden….!
Afijn, op tijd bij de slagboom van Enexis. Sylvia was mij voor, dus kon ik even nog in de auto blijven hangen.
In de lucht hingen donkere wolken: laag en dreigend. Zo af en toe voelde je wat drups naar omlaag vallen. Daar bleef het bij.
Nadat iedereen mooi op tijd aanwezig was, konden we vertrekken.
Onderweg nog wat kleine buitjes. Als je in de bus zit is dat geen ramp. Gelukkig kreeg de chauffeur de volle laag, maar poetste de druppels gewoon van z’n voorruit af.
In de bus heeft Sylvia wat plattegronden uitgedeeld, waarop de kerstmarkten stonden  aangegeven.
Aangekomen in Münster was het droog. Vanaf de parkeerplaats naar de “Weihnachtsmarkt”, waarvoor je in de “Altstadt” moet zijn, is een stukje lopen, maar niet onoverkomelijk. Ook bij de parkeerplaats kregen we eveneens kaartjes met de kerstmarkten er op! Mooi meegenomen.
Ook hier dreven donkere wolken over met af en toe een miezerig buitje. De meegenomen plu kon echter ingevouwen in de hoes blijven.
Op de markten was het menselijk druk, maar bovenal gezellig.
De standhouders hadden het zo druk, dat je er bijna niet bij kon.
Eettentjes te over: van “Holländische Fritten” naar ‘Bratwurst” of “Reibekuchen” (een aardappellekkernij).
Maar ook heerlijke versnaperingen zijn er te koop, bijvoorbeeld een appel, waarover chocolade is gegoten. Ja, je moet er wel van houden, hoor.
Maar ook kan je aardig wat aan kerst gerelateerde artikelen vinden. Niet alles wil je voor je raam hangen, zeg nu zelf. En natuurlijk zijn er ook andere niet aan kerst denkende goederen te vinden. Voor elk wat wils, dus: wat zeur ie`j noe weer!!!

De locaties van kerstmarkten in Münster zijn:
De Prinzipalmarkt
De kerstmarkt op de Prinzipalmarkt staat bekend om haar mooie verlichting. Verder zijn er traditionele kraampjes te vinden.
Aegidiimarkt
Op de Aegidiimarkt vind je een prachtige kerststal en een houten piramide. Daarnaast is er elk half uur een mooi klokkenspel te horen. Een prachtige, sprookjesachtige kerstmarkt.
Rathaus (Stadhuis)
Naast het stadhuis van Münster vind je de oudste kerstmarkt van de stad. Hier vind je een draaimolen voor de kinderen, veel kraampjes en lekkere hapjes en drankjes.
Lamberti
Naast de Lambertikerk is een blauwe kerstmarkt te vinden. Mooi verlicht en een unieke sfeer!
Kiepenkerl
Bij Kiepenkerl vind je veel culinaire versnaperingen en kunstzinnige kraampjes.
Giebelhüüskesmarkt
Een vrij nieuwe kerstmarkt met veel handgemaakte artikelen. De ligging van deze markt is prachtig!

Toch is er weinig nieuws onder de “zon”, zo die schijnt. In de stad Münster, moeten we dan zeggen “onder donkere wolkjes”.
Ach, niet “nölen”, want zo af en toe keek een bleek zonnetje langs een donker wolkje en gaf een gevoel van een warm sfeertje.
Het ziet er allemaal heel sfeervol uit, maar de artikelen blijven mijns inziens, elk jaar weer, gelijk. Weinig verandering. De sfeer echter is er geweldig, daar niet van.
Ik wil graag aan het bestuur meegeven ook eens elders te kijken naar kerstmarkten. Met misschien één of meerdere  overnachting(en) en dan ook in een andere omgeving…..!?!? Wie weet!!
Bedankt Sylvia voor je mooie uitleg over het kerstmarktgebeuren en zo…..!

Martin Borkent©
Deventer, 9 december 2019

Kerstmarkt Munster (D) 7 december 2019
Vorige pagina